WEBSITE van de
RK KERKEN en PAROCHIES SITTARD

Sfeerbeeld Markt Sittard

Welkom op de website van de Sittardse parochies:

Op deze site vindt u ook informatie over de Basiliek van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart
alsmede de diverse vrijwilligersorganisaties die binnen de parochies actief zijn.

 

 

Actuele onderwerpen:

 

WACHTEN MET HET DOOPSEL?

Laatst was er een hele discussie over de vraag: "waarom is het verstandig om je kind als baby niet te laten dopen". Iemand plaatste in de discussie de vraag aan de voorstanders: "en hebt u ook gewacht met het praten tegen uw kind…. wachtte u ook tot het volwassen was en zelfstandig kan beslissen of het nu Nederlands wilt spreken of Dialect? Of begon u gewoon met ieder klein woordje geduldig te leren aan uw kind? In de hele discussie die later volgde bleek overduidelijk de geringe kennis over ons Katholiek Geloof. En omdat je er weinig van weet of er weinig aan doet, moet daarom je kind het Heil van God ontberen? Daarom zijn we als parochie - en ook in goed overleg met de Zusters Karmelietessen - begonnen aan de Alpha-cursus in geloof. Voor volwassenen heeft men al jaren geleden een zgn. Geloofsboek uit gegeven. Het is eigenlijk een vervolg op onze oude catechismus. Wat lezen we bijvoorbeeld in zo'n geloofsboek? Het boek kent een hele mooie bladzijde over het doopsel. Het zegt: "In het doopsel wordt driemaal ja gezegd: een ja van God, een ja van de kerkgemeenschap en een ja van de dopeling." Alles begint bij God. Hij is het die als eerste ja zegt tot de mens: "ja, je bent mijn kind, Ik wil je laten delen in mijn goddelijk leven." Dat ja-woord neemt God nooit terug. Dit ja-woord van God is eigenlijk de kern van ons geloof in eeuwig leven. Ook een rechtgeaarde moeder zal altijd ja zeggen tegen het leven van haar kind, maar zij is niet altijd bij machte om dat ja-woord waar te maken, soms sterft het kindje in haar armen. Maar Gods ja-woord is zo machtig dat Hij zijn woord altijd gestand kan doen. Gods ja-woord tot het leven houdt niet op met de dood. Over de dood heen zegt God "ja" tot het leven. Hij laat je nooit vallen. Hij schenkt onvergankelijk leven in het heilig doopsel. Daarom hoeft het doopsel nooit herhaald te worden. Gods ja-woord blijft, ook God zegt altijd "ja". Ieder mens is eenmalig en draagt zijn eigen naam. En die naam blijft geschreven in de palm van Gods hand. God veegt die naam nooit uit. Daarom gaven onze voorouders aan hun kinderen altijd een christelijke naam, de naam van een heilige. "Ja" zegt ook de Kerk bij het doopsel van een nieuwe christen. Wij worden geboren binnen de geborgenheid van een parochiegemeenschap waar we thuis horen. Een christen die niet tot een parochiegemeenschap wil behoren is eigenlijk ontworteld en vroeg of laat zal hij nergens meer thuis zijn. Ook de kosmonauten die soms meer dan een jaar rond de aarde cirkelen, komen weer terug op de aarde, waar ze thuis zijn. Dat is de achtergrond waarom een kind in de eigen parochie gedoopt wordt. Peter en meter vertegenwoordigen deze parochiegemeenschap. Zij moeten echte gelovigen zijn, zodat ze hun petekind ook kunnen voorgaan in het geloof. Het is daarom ook te begrijpen dat in sommige grotere parochies de kinderen gezamenlijk gedoopt worden, zodat er werkelijk een hele parochiegemeenschap is, die de kinderen verwelkomt.
Het derde "ja-woord" is het ja-woord van de dopeling. Als U ooit tegenwoordig bent geweest bij de doop van een volwassene, dan weet u dat dit ja-woord altijd een diepe indruk maakt: Ik geloof in God, ik wil opgenomen worden in de gemeenschap van de Kerk en ik wil leven volgens het evangelie van Jezus. Bij kleine kinderen is dit ja-woord niet zo duidelijk. Sommige mensen vinden daarom dat je beter zou kunnen wachten met de doop totdat het kind zelf kan kiezen. Deze redenering klinkt wel heel verstandig, maar er zijn toch ook grote bezwaren. Christelijke ouders willen hun kinderen zo vlug mogelijk deelachtig maken aan het goddelijk leven, zij zijn ervan overtuigd dat die goede Geest van Jezus niet werkeloos zal zijn in het leven van het kleine kind. En wanneer zou een kind vrij kunnen kiezen? Voert het voorbeeld van de ouders, het contact met vrienden, de vorming op school, het kind niet mee in een stroming, waarvan het alle invloeden zozeer zal ondergaan, dat het eigenlijk niet meer vrij is? De ouders moeten er zich voor inzetten dat het kind de gelegenheid krijgt om steeds meer en overtuigder zijn eigen "ja" op zijn doopsel te kunnen geven. Daarom bidden wij iedere Zondag de geloofsbelijdenis als een herinnering aan ons doopsel, daarom gebruiken wij wijwater dat toch het doopwater is, waardoor wij ons herinneren dat wij gedoopt zijn in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.
Elk jaar worden wij tijdens de paaswake uitgenodigd om bewust onze doopbeloften te vernieuwen. De vernieuwing van de doopbeloften is ook een van de hoofdmomenten van de vormselviering die we dit jaar eind januari in onze parochie zullen meemaken. Als wij dat alles overdenken, worden wij ons ervan bewust hoe belangrijk ons doopsel is, dat bij het doopsel alles begint. Het is een gave, die een opgave wordt, waaraan wij heel ons leven moeten werken, die voor ons een zending inhoudt voor de hele Kerk. Als wij ons daarvoor dag na dag proberen in te zetten, dan zal God door zijn Geest zelf voltooien wat Hij in ons begonnen is.
Ik wens u toe een goede bezinning op uw eigen doopsel: toen is Gods Liefde met U en mij begonnen! Beantwoorden we die ook met onze christelijke liefde en trouw?

Deken Wilbert van Rens

 

 

 

Deken W. van Rens