|
HOE
GA IK MET GOD OM?? AFDINGEN OF ONDERHANDELEN
Afdingen was vroeger normaal,
iets van de verkoopprijs afdoen. Op de markt vond ik het altijd prachtig als je
de kooplieden zag die hun producten bij wijze van spreken voor niets wegdeden.
En daar stonden ze met hun koopwaar in de hand:
en ik doe er dit bij, en
nog eentje erbij
eenmaal andermaal verkocht!.. Menige koper zag je op de
markt gelukkig weggaan. Menige vader en moeder koopt nu nog voor het gezin in:
en ze zijn trots als ze een koopje hebben kunnen regelen. In de reclamefolders
lees je iedere week weer wat we allemaal zo goedkoop kunnen krijgen. Direct
na de oorlog zag je menige ouder op die manier onderhandelen. Ze deden het om
een groot gezin na de oorlog draaiend te houden. Liefde gaf hen de moed en de
courage om zo af te pingelen. Nu hebben ouders andere mogelijkheden maar iedereen
is er wel op uit om een koopje te doen. En meestal doen ze dit ook uit liefde
voor hun gezin. Hoe was dat in het Oude Verbond; daarmee bedoelen we de periode
vóór Jezus, in de tijd van Abraham en zijn opvolgers, zo'n 1200
jaar voor Christus. We zullen er een van deze dagen in de kerk erover lezen. We
vinden het in het boek Schepping hoofdstuk 18. Het gaat erom dat Abraham en zijn
neef Lot op weg zijn naar het land dat hun is toegewezen. Maar Lot komt in de
grootste moeilijkheden met de plaatselijke bewoners van Sodom en Gomorra en op
het hoogtepunt van de dreiging komt Abraham hem te hulp. Abraham bidt dan tot
God de Heer. En dan volgt er een hele dialoog tussen God en Abraham. Een soort
overleg of conferentie.
TOPCONFERENTIE God is tot het uiterste
getergd door het kwaad van de mensen. Sodom is het toppunt. Het egoïsme en
de spilzucht van de inwoners zal tot ondergang leiden. Abraham heeft er lucht
van gekregen. Hij gaat onderhandelen met God. Hij doet het geslepen en deskundig;
'als een echte Jood' zegt ons spreekwoord letterlijk. Abraham pleit voor anderen,
zijn vijand Sodom; niet voor zichzelf. Hij doet het uit liefde. Hij heeft succes. 'Als
er nu eens 50 rechtvaardigen zijn in de stad... het is toch niks voor Jou, God,
om die te laten omkomen.' 'Dat is waar,' zegt God. 'Als er 50 rechtvaardigen zijn,
spaar Ik de stad.' Schitterend. Nu is Abraham ver genoeg. Hij pakt het pleidooi
van de andere kant aan. 'Oké, bij 50 gaat de ramp niet door, maar als er
nu eens vijf mankeren, dan ga je toch niet de stad vernietigen?!' God kan niet
terug. Oké, op vijf rechtvaardigen te weinig zal Hij niet kijken. Nu ligt
de weg vrij naar 35 en 30. Abraham dingt af. 'Als er nu tien rechtvaardigen in
Sodom (of Sittard, Binnenstad etc..) wonen, zult U dan deze gemeenschap sparen?'
'Oké,' zegt God. Hier eindigt het verhaal. God spaart een stad of gemeenschap
waar tien rechtvaardigen zijn. Het laat ons een beetje onbevredigd achter. Abraham
had beet. Waarom dingt hij niet af tot één? Waarom nemen we genoegen
met een bepaald percentage? QUORUM
OF HET JOODS WETTELIJK VEREISTE AANTAL Dat komt door de Joodse traditie.
De Joden hanteerden een minimum-eis, wellicht af-komstig uit dit Bijbelverhaal
van Sodom en Gomorra. Om de sabbatdienst te laten door-gaan, moesten er minstens
tien gelovigen aanwezig zijn. Met minder kerkgangers ging de viering niet door.
Zolang er in het zondige Sodom gebeden werd, zou God barmhartig zijn. Tijdens
de Tweede Wereldoorlog hebben heel wat Joden hun Limburgse gebedshuis of synagoge
moeten sluiten omdat men het aantal van 10 niet haalde
Elke week waren er
opnieuw families opgepakt. Elke sabbat werden de aanwezigen angstvallig geteld
en werd er getreurd over wie er deze week waren gearresteerd. Ook hier in Sittard.
Tot het er geen tien meer waren, dan ging de synagoge dicht. De Joodse schrijver
Kushner vertelde ook hoe elke keer geteld werd of de joodse synagoge de tien haalde
of niet. Tien moeten er aanwezig zijn. EN
JEZUS? BIJ HEM TELT HET GETAL VAN BARMHARTIGHEID Interessant is het dan
om eens te lezen hoe Jezus totaal anders denkt over tellingen. We lezen de volgende
woorden van Jezus bij de evangelist Matteüs 18, 19: 'Ook verzeker Ik jullie:
als er twee van jullie eensgezind iets vragen hier op aarde, om het even wat,
dan zullen ze het krijgen van mijn Vader in de hemel. Want waar er twee of drie
in mijn naam bijeen zijn, daar ben Ik in hun midden.'
ENKELEN
ZIJN AL GENOEG Hoe weinig mensen er ook nodig zijn om Gods barmhartigheid
op te roepen, helemaal alleen redden we het niet! Een paar mensen kunnen een feest
of voetbalwedstrijd verzie-ken. Een paar mensen zijn genoeg om het feest en de
wereld te redden. Doet U mee aan dit feest van de wereld? Laten we Hem en elkaar
iedere week ontmoeten in Zijn Huis.
HOE
GA IK MET GOD OM?? Niet naar anderen wijzen, kijk allereerst naar jezelf. Fijne
dagen toegewenst van vakantie en rust! Deken W. van Rens
.
| 
deken
W. van Rens |